Kendimizi bazen hayatın olağan seyrine ve akışına bırakmalıyız.

Olayları ve insanları sürekli kontrol altında tutma çabamız, bir süre sonra hem bedensel hem de ruhsal bir yorgunluğa yol açar. 

Ne kadar istesek de yaşananları her defasında değiştiremez, olaylara dilediğimiz gibi yön veremeyiz. Bu nedenle artık bizim dışımızda gelişen durumlara karşı gereksiz kaygılar duymayı bırakmalıyız.

Hayatın koşturmacası içinde hep bir yerlere yetişme telaşındayız. Oysa bazen durup hayatı ağır çekimde, tadına vararak yaşamalıyız. Karmaşadan uzak durup basit düşünmeli, zaman zaman hayatı daha sade görmeliyiz.

Olayları ve sözleri kişisel algılamadan, durumlara yaklaşabilmeliyiz kuş bakışıyla.

Hayal kırıklığına uğrayıp mutsuz olmak istemiyorsak, yaptığımız iyilikleri ve fedakârlıkları beklentiye girmeden, hesapsızca yapmalıyız. Karşımızdaki insanların bizi her an anlamalarını ya da sürekli bizimle empati kurmalarını beklemeden… 

Aynı sınavlardan geçmiş olsak bile çoğu zaman bakış açımız, isteklerimiz, ihtiyaçlarımız ve olaylardan etkilenme derecemiz birbirinden faklıdır. Bu yüzden her zaman aynı duyguda buluşup, hissettiklerimizin karşılığını bulamayız…

Hepimizin hayatında mutlaka “keşke”leri vardır. Gönlümüze yük ettiğimiz bu keşkeler gerçekleşmiş olsaydı, bulunduğumuz durumdan daha mı iyi olurduk? 

Bunu asla bilemeyiz. 

Belki de en iyi halimiz, tam da şu an bulunduğumuz durumdur. Belirsiz sonuçlar için üzülmek yerine, kendimizi hayatın akışına bırakmayı öğrenmeliyiz. Sahip olduğumuz güzelliklerin henüz hayatın içindeyken farkına varmalı, değerini bilmeliyiz. Kim bilir, belki de o zaman şu ankinden çok daha mutlu ve şükredici oluruz.

Hayatımızdaki insanları rahat bırakalım ki; istedikleri, arzuladıkları hayatı yaşasınlar. Onların bizim hayal ettiğimiz rollere bürünmelerini beklemek, hem onlara haksızlık hem de kendi sırtımıza yüklediğimiz kocaman bir ağırlıktır. Biz kendimizce önerimizi sunarız, kabul görmüyorsa karşı tarafta, sessizce kıyıya çekilmeyi bilmeliyiz.

 Geçmişe takılı kalmadan, bize kattığı güzellikleri alıp, yaşadığımız olumsuzlukları olduğu yerde bırakarak yolumuza devam etmeliyiz. Yaşamaya olan heyecanımızı ve iyi niyetimizi tabii ki asla yitirmeden… 

Elimizden gelen çabayı gösterdikten sonra ise her şeyi oluruna bırakıp, yaşama yol vermeliyiz özgürce...