Hayatımız, aslında her gün sessizce verdiğimiz kararların bir toplamından ibarettir.

Geçmişimizi devasa bir arşiv gibi düzenleyen, geleceğimizi ise satır satır inşa eden görünmez kalem, bizzat kendi seçimlerimizdir.

Yaşam yolculuğundaki duruşumuz, bir nevi tercihlerimizin aynadaki yansımasıdır.

Peki, biz bu seçimleri yaparken gerçekten ne kadar farkındayız? Sonuçlarını hiç düşünmeden, anlık bir refleksle mi şekillendiriyoruz; yoksa zihnimizdeki ihtimalleri bir kuyumcu titizliğiyle ilmek ilmek işleyerek mi hareket ediyoruz? 

Belki de asıl mesele, seçim yaparken o kararın bedelini ödemeye hazır olup olmamızda gizlidir.

Yürüdüğümüz yolda ayağımıza bir taş takıldığında, tercihlerimiz sonucunda kalbimiz kırılıp içimizi hüzün kapladığında, çoğumuz hemen bir suçlu arama telaşına düşeriz.

Çaresizlik içinde boğulduğumuzu hissettiğimiz anlarda, bazen gerçeklerin yalın yüzünden kaçıp bahanelerin gölgesine sığınırız. Oysa seçimlerimiz bazen bizi mis kokulu gül bahçelerine, bazen de adını dahi bilmediğimiz yabancı iklimlere sürükleyebilir.

Bizi bir gün zirveye taşıyıp kardeşten öte dost meclislerinde başköşeye oturtup, bir başka gün de zehri “bal” niyetine içmemize neden olan yalanlara götüren yine kendi irademizin sonucu seçimlerimizdir. Bazen düşman bildiklerimizi dost, bazen de en yakınımızı bir yabancı gibi karşımızda buluyorsak; bu durum aslında hayatın bize biçtiği paydadan ziyade, bizim hayata karşı aldığımız tavrın bir neticesidir.

Seçimlerimiz bir yol haritasıdır; karakterimizin ve hayat birikimimizin bir nevi somutlaşmış halidir. Nerede son hızla koşacağımızı, nerede durup soluklanacağımızı bu harita fısıldar bize. Bazen derin bir “keşke” ile içimizi yakan, bazen “iyi ki” dedirterek yüzümüzü güldüren o ayna, bizzat kendi kararlarımızdır.

Başarıya, başarısızlığa mutluluğa yada mutsuzluğa giden yolların taşlarını kendi ellerimizde döşeriz. Yaşam karnemizdeki notlar, aslında tercihlerimizin sonucudur. Albert Camus’nun dediği gibi; “Hayat, yaptığımız seçimlerin bir toplamıdır.” Velhasıl; seçimlerimiz ve o seçimler karşısında takındığımız tavır, yönümüzü tayin etme şeklimiz ve nihayetinde ulaştığımız o son liman; en saf halimizle bizi ortaya koyan gerçektir.